Wybudowana została w XIV w. jako pierwszy tego typu obiekt
zlokalizowany od południowej strony miasta. Jej nazwa wiąże się z
tutejszym szlakiem, którym przepędzano bydło do uboju.
Rozwój
przestrzenny miasta i związana z tym budowa nowych fortyfikacji
sprawiły, że brama całkowicie straciła znaczenie obronne. Powierzono jej
funkcje mieszkalne, przez co podzieliła los innych bram nawodnych.
Na początku XIX w. władze miejskie zdecydowały o całkowitej przebudowie budynku.
Brama
bez większego uszczerbku przetrwała wojenną pożogę, mimo to podjęto
decyzję o wyburzeniu obiektu i odtworzeniu jego wcześniejszej formy.

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz